تبليغاتX
ماوی استانبول
فرصتی برای فرهنگ و ادبیات ترکیه
 دعوت برای ترجمه

این شعر که در واقع اصل و یک ترجمه از آن را می خوانید، یکی از زیباترین شعرهای چیدم سزر از زنان شاعر هم روزگار ترک است که ترجمه اول را از هاشم خسروشاهی می خوانید، منتظر ترجمه های بعدی  دوستان مترجم می مانیم.

اصل شعر : 

YAŞAMA(MA)MAK

sıradan şeyler olup bitiyor, dünyanın
her yerinde. ağacın biri esniyor
toprak geriniyor. gün
süzülüyor evlerimize

kap kacak börtü böcek naftalin
elbise dolap bana mısın demedin

ağacın esnemesi olağanüstüdür
şehvetle açılmış ağzından, gökyüzü
                                            görünür
gerindikçe toprak, günün omuzlarından
                                yıldız tozu dökülür
eşiğin kapıyla sevişmesi olağanüstüdür
anahtarın dönmesi kilidin inlemesi
pencere pencere olduğunu bilir, ordan
bakınca görünür dünyanın gözleri
ya şu gemi... yelkeni ak, ne ülke ne bayrak

(deniz yok ki gemi nasıl yol alacak)
(gemi için bir deniz... düş kurulacak)

"ben bu derde hande derman..."
dedim, aşk
dedi; yalan
dedim, giden kim, neydi kalan
uyandın gibi bir sabah, kuşlar
havalanıyor dünyanın çatısından

bir yaşamaktır dövüp durdu kıyıları
                        ayağını değdirmedin
onca savaş onca ölüm onca kin
                        bana mısın demedin

زندگی ( نـ ) کردن

ترجمه:هاشم خسرو شاهی

چیزهای پیش پا افتاده اتفاق می‌افتد،همه جای دنیا.
درختی خمیازه می‌کشد
خاک در قوس و کش‌‌ . روز
رخنه می‌کند به خانه‌هامان

ظرف‌ها خرت و پرت‌ها نفتالین
لباس، گنجه تو انگار نه انگار

خمیازه‌ی درخت چیز فوق العاده ایست
از دهانش که به شهوت باز شده دیده میشود دنیا
با قوس و کش خاک، از شانه های روز ستاره می‌ریزد

عشقبازی آستانه با درب فوق العاده است
چرخش کلید ناله‌ی قفل
پنجره می‌داند پنجره است، از آنجا
نگاه کنی چشمان دنیا پیداست
این کشتی چی‌ ... بادبانش سفید، نه پرچمی نه کشوری

(اینجا دریا که نیست کشتی راه بپیماید
برای کشتی یک دریا... یک رؤیا باید)

« من به این درد خنده درمان....»

گفتم، عشق
گفت؛ دروغ
گفتم، کیست که رفت، چه بود ماند
انگار بیدار شدی یک صبح، پرندگان
پرواز می کنند از شیروانی جهان

زندگی کوبید بر کرانه‌ها
تو پا نکوبیدی
آنهمه جنگ آنهمه مرگ آنهمه کینه
تو انگار نه انگار!

|+| نوشته شده توسط روزنگار ادبیات ترکیه در یکشنبه نوزدهم فروردین 1386  |
 دو ترجمه دیگر از شعر اوز دمیر آصف

یاشار احد صارمی یاشار احد صارمی از شاعران ، نویسندگان و مترجمان خوب تبریزی است که سالیان دوری است در ینگه دنیا رحل اقامت افکنده و گاه گداری علاوه بر داستان و شعر مرتکب ترجمه شعر نیز می شود که در ذیل و در ادامه ترجمه شعر اوزدمیر آصف دو ترجمه دیگر از این شعر را به قلم ایشان یا بهتر بگویم به خوانش ایشان مرور می کنیم‌. البته با توضیح طنازانه ای که حضرتشان در مقدمه آورده:

این شعر را که ترجمه کردم ( منظورم ترجمه‌ی خطی و مربعئی و چهارگوش - شماره‌ی دو یعنی.) دیدم نه مرا راضی می‌کند نه آصفِ خدا بیامرز را و نه مخاطب شعر را که هم مخاطب من است و هم مخاطب حضرت آصف بیگ. آخه مخاطب خیلی مهمه.برا همین کمی در زبان شکر و گل محمدی و خامه‌ ریختم و به میو میو افتادم که هر کسی بخواهد شنوده شود باید بمیوند کمی و بگوید من که میو میو می‌کنم میزاری برم تا. البته این حرف‌ها ربطی به ادبیات هفتاد و هشتاد منی عصر من ندارد به مولا میرزا مسرور احمد القادیانی (گوگلش کنید این مولا را و کمی هم شما شاخ در بیاورید.)

اغوا

ترجمه‌ی دومی

وا کن درایِ شهری را که توش زندگی‌ می‌کنی
آخه تموم نمی‌شن حرفایی که می خواهم بهت بگم
لحظه‌هایی که از عمرم این همه سال دزدیدم با اسم تو گره خورده
می‌گم وا کن درایِ شهرتو که تو توش زندگی‌ می‌کنی
اونجا تنگ شه دلمون واسه شهرای دیگه
آخه من و تو دیگه سیر نمی‌شیم با این خونه‌ها
با این کوچه‌ها پس کوچه‌ها
با این میدونا.


ترجمه‌ی اولی و چهارگوش

درهای شهری را که تو در آن زندگی می‌کنی برایم باز کن
حرفهایی که با تو دارم با گفتن تمام نمی‌شود
با نام تو گره خورد این همه سال زمان‌هایی که از زندگی‌ خودم دزدیدم
درهای شهرت را برایم باز کن
آنجا با هم دلمان لک بزند برای شهرهای دیگر
ما دیگر سیر نمی‌شویم با این‌خانه‌ها،
با این کوچه‌ها،
با این میدان‌ها

|+| نوشته شده توسط روزنگار ادبیات ترکیه در شنبه هجدهم فروردین 1386  |
 یک شعر با دو ترجمه

اصل شعر از :

اوزدمیر آصف

اوزدمیر آصف

Tentation

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç
Sana diyeceklerim söylemekle bitmez
Yıllardır yaşamımdan çaldığım zamanlar
Adına düğümlendi

Bana yaşadığın şehrin kapılarını aç
Başka şehirleri özleyelim orada seninle
Bu evler, bu sokaklar, bu meydanlar
İkimize yetmez
ترجمه اول از :

یاشار یاغیش

دروازه‌های شهرت را به رويم بگشا
با تو آنقدر حرف دارم که
با گفتن تمام نشود.
سال‌هاست من لحظاتی را زیسته‌ام که
گره به نام تو خورده
دروازه‌های شهرت را به رويم بگشا
من در آن‌جا با تو
شهرهای دیگر را تصاحب خواهم کرد
این خانه‌ها
این کوچه‌ها
این میدان‌ها
کفایت هر دویمان را نمی‌کند

ترجمه دوم از :

غلامرضا خسرو شاهی

دروازه های شهرت را به رويم بگشای
حرفهايم با تو تمامی ندارد
با نام تو گره خورده اند
زمانهايی که از زندگی ربوده ام

دروازه های شهرت را به رويم بگشای
تا به انتظار بنشينيم شهرهايی بزرگتر را
اين خانه ها، اين کوچه ها و اين ميدان ها
برای ما بس کوچک می نمايد.

|+| نوشته شده توسط روزنگار ادبیات ترکیه در سه شنبه چهاردهم فروردین 1386  |
 تولدی دیگر برای فرهنگ و ادب ترکیه به زبان فارسی

ماوی استانبول ( استانبول آبی ) فرصتی برای معرفی فرهنگ و ادبیات ترکیه در فضای مجازی

|+| نوشته شده توسط روزنگار ادبیات ترکیه در دوشنبه ششم فروردین 1386  |
 
 
بالا